Nu mijn werk klaar is en ik ernaar kijk, zie ik overeenkomsten met mijn laatste werk “hOMAge”. Het lijkt op een serie van portretten, waarop ik verder zou kunnen borduren.
Dit keer heb ik een portret gemaakt van Hülya, zij is voor mij een heel bijzondere en dierbare vriendin.
Wij ontdekten samen, dat er grote verschillen zijn tussen de rechter en de linker kant van ieders gezicht. Dit te zien is spannend en een belevenis.
Ik mocht meerdere portretfoto’s van haar maken.
Wij kennen elkaar al vele jaren en kwamen tot de ontdekking, dat we - hoewel we uit totaal verschillende culturen komen - elkaar veel te vertellen hebben en daardoor elkaar kunnen accepteren zoals we zijn.
Zij gaf mij 2 oude versleten hoofddoeken van heel fijn batist, waarvan de sierranden lang geleden door haar werden gehaakt, en ook nog een zakdoekje, waarop ze als jong meisje heeft geborduurd.
Daarmee heb ik gewerkt.
Toen ik bijna klaar was, keek ik ernaar en had het gevoel, dat er nog iets ontbrak, maar wat?
Ik belde haar op en vroeg naar de betekenis van haar naam. Ze zei: “de droom”.
Door een paar smalle stroken organza er overheen te leggen en met golvende bewegingen eroverheen te borduren ontstond de dromerige sfeer onder mijn handen.